Blije Strijkers

Coosje Wijzenbeek begeleidt een groep jonge kinderen die met hart en ziel viool en cello spelen, de Fancy Fiddlers.

Ik heb deze groep kinderen gefotografeerd in het voorjaar van 2014. Ik hoorde ze spelen en heb geprobeerd iets van de betovering vast te leggen. Hun spel, enthousiasme en uitstraling.

Ik zie in die kinderen onze toekomstmuziek!

 

Fancy Fiddlers: www.fancyfiddlers.nl

Vreemd Verweven

Dit is een fotoproject van de eerste generatie Turkse gastarbeiders en uitgegroeit naar de vrouwen. Ik heb getracht deze onzichtbare en onbegrepen vrouwen met heimwee in de ogen zichtbaar te maken.

"Blikvangers"

De laatste jaren heb ik op een aantal plaatsen van de wereld mensen op straat spontaan gefotografeerd. Door vragen uit de buiten wereld werd de tijd rijp om een aantal foto's te laten zien.

Door even op straat te stoppen en deze pure blik in een foto te vangen krijg ik als het ware een " cadeautje".
Het is steeds dat moment van wankele onbevangenheid, waarin zich het gelaat  laat vast leggen in zijn ware aard. Het gelaat van een verhaal dat ogen laten zien, de huid laat voelen, een verhaal dat door een blik word vertelt. Twee ogen geven zich over en laten zich vangen in een klik tussen twee vreemden. Kijk en leer mij kennen.

Deze ogen van deze mensen zijn een cadeau die ik ontving , die ik de kijker weer cadeau wil doen. Ga er zorgvuldig mee om . 

Ruud Spaargaren

Stil-leven in de Achterhoek en Elders

Al bijna 40 jaar woon ik in de Achterhoek. En een aantal mensen hebben lang op mijn netvlies gestaan om te fotograferen. Mijn "oude timmerman", "de vrouw met de schoffel in haar tuin", "de dagelijkse pony verzorger" of " de man met zijn pijp en schapen" en.........mensen van onderweg. Gewoon de ander zien zonder ballast. En de foto bij de mensen weer thuis bezorgen en dan weer hun verhaal horen.

Pure mensen

Dit zijn foto's uit Cuba, Kirgizië, Israël, Palestina, Europa en Namibië. Gewoon mensen zoals we die dagelijks op straat kunnen zien. Elke keer kan ik geraakt worden door de ogen van de ander. En dan lijkt het er op alsof ik door een onzichtbaar touwtje naar de ander getrokken word. En dan stel ik de vraag mag ik een foto maken en dan is het gebeurd.